Wybór pokarmu

Konie z natury żywią się trawami. Dzikie konie swój jadłospis dostosowują do panującej pory roku. W ich jadłospis wchodzą liście, młode pędy, mchy, porosty, trzcina, roślinność bagienna. Nie pogardzą także korą drzew i krzewów. Źrebaki swoich nawyków żywieniowych uczą się od matki, lecz i także na własnych doświadczeniach. W pierwszych tygodniach życia zdarza się, że źrebię spożywa niewielkie ilości odchodów swojej matki. Ma to celu poprawienie flory bakteryjnej jelit i zaopatrzenia w witaminę B. Nie ma potrzeby zamartwiania się ani zabraniania takiego zachowania. Natomiast dużym powodem do niepokoju może być fakt i ż własne odchody mogą spożywać konie dorosłe. Wskazywać może to na brak jakiegoś składnika pokarmowego, lub złego obchodzenia się z koniem.

Przy wyborze pożywienia ważna rolę stanowi smak i zapach, wygląd to już drugorzędna sprawa. Konie bardzo mocno reagują na zapach pożywienia. Jeśli chodzi o smak to wolą zjadać rośliny o słodkawym smaku, gorzkich unikają. Nie odróżniają czy roślina jest trująca czy nie. Zatrucia na łące podczas wyjazdów w teren są głównie spowodowane niezaspokojonym łaknieniem, niedostatkiem pożywienia lub brakiem doświadczenia. Zatrucia paszą objętościową i kiszonką wynikają z faktu, że trujące rośliny zielone z czasem tracą cechy odstraszające.

Konie dużo czasu poświęcają na jedzenie i przez większość dnia poruszają się z opuszczoną głową. Dosięgnąć trawy mogą w pozycji, kiedy wysuną do przodu jedną z przednich nóg co jest dobre dla kręgosłupa i mięśni brzucha. Miejsca gdzie pobierana jest pasza powinny być tak dostosowane, aby koń mógł pobierać pokarm w pozycji naturalnej. W celu wydłużenia pobierania pokarmu stosuje się paśniki o gęsto postawionych żeberkach lub siatki na siano o małych oczkach. Dzięki takiej metodzie średnia prędkość jedzenia 1kg siana wynosi ok. 40min. Siatki i paśniki są szczególnie polecane dla koni mających tendencje do tycia.

Pożywienie jakie jest pobierane przez konie nie posiada dużo składników energetycznych i zawiera wiele surowych włókien. Dzienne zapotrzebowanie na energie zwierze może pokryć tylko kiedy je dużo i często. Nie chodzi tu o ciągłe uczucie głodu ale o wrodzone zachowanie i dużą potrzebę zajęcia się jedzeniem. Na jedzeniu konie spędzają ok. 12 godzin na dobę. Pozostały czas poświęcają na zaspokojenie innych potrzeb. W żywieniu koni powinno się zwracać dużą uwagę na to, aby dostarczyć zwierzęciu witaminy, minerały i dobierać je tak aby zaspokoić potrzebę żucia i ciągłego jedzenia. Karmienie koni raz lub dwa razy na dobę nie zaspokaja ich potrzeb. Koń powinien przyjmować pożywienie bez ograniczeń. W przypadku kiedy nasz koń ma tendencje do tycia można zastosować:

  • Mieszanie paszy (siano ze słomą)
  • Stosowanie siatek, paśników w celu przedłużenia czasu skarmiania
  • Redukcja lub odstawienie paszy treściwej na rzecz objętościowej lub wypasu
  • Skarmianie paszy niskoenergetycznej w dużych ilościach

Konie jedzą w dzień i w nocy. Jeśli stoją w boksach i mają stały dostęp do paszy to pobierają ją w takim samym czasie jak konie przebywające na pastwisku. W każdej godzinie Kon coś skubie i każde większe odstępstwo od normy powoduje choroby przewodu pokarmowego. Konie pozbawione pokarmu muszą się czymś zająć więc oblizują, ogryzają wszystko co tylko mogą. Podawanie paszy treściwej połączonej z brakiem ruchu powoduje nadmierne nagromadzenie się energii. Można tego uniknąć poprzez podanie paszy treściwej ok. 10-15 minut po zadaniu paszy siana.

Tekst i foto J.K

Za zgodą wydawnictwa RM


Polecane:


Więcej w tym dziale:


Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.