Kłus

Rozpoznaje się cztery rodzaje kłusa:

  • 1. Kłus roboczy
  • 2. Kłus zebrany
  • 3. Kłus pośredni
  • 4. Kłus wyciągnięty

Kłus roboczy

Jest to takki rodzaj chodu w którym młody koń odnajduje swoja najlepszą równowagę. Jednym z podstawowych celów szkolenia niedoświadczonego konia w ujeżdżeniu, jest utrzymanie najwyższej jakości roboczych chodów podczas wszystkich ćwiczeń i manewrów.

W kłusie roboczym koń porusza się naprzód w równowadze, silnymi, równymi i elastycznymi krokami. Powinna być wykazana dobra akcja pęcin, jest to możliwe tylko wtedy gdy koń porusza się z impulsem.

Kłus zebrany

Koń pozostaje na wędzidle. Porusza się do przodu z uniesioną i zaokrąglona szyją, jego nos jest ustawiony przed linia pionu. Stawy skokowe są mocno zaangażowane przez co utrzymują energiczny impuls i umożliwiają łopatkom łatwy ruch w każdym kierunku. Wykrok jest krótszy lecz chód lżejszy i bardziej mobilny.

Kłus pośredni

Zwierzę porusza się naprzód swobodnymi, średnio wyciągniętymi krokami. Lekko obniża głowę i szyję, a jego nos znajduję się bardziej przed linia pionu.

Kłus wyciągnięty

Koń maksymalnie wydłuża wykrok i sylwetkę. Kopyta powinny dotykać ziemi w miejscu które wskazują ich czubki. Kopyta przednich nóg nie powinny cofać się przed postawieniem ich na podłoże ( Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to główna przyczyna jest nadmiernie ograniczanie konia na wodzach, które nie pozwala wydłużyć sylwetki)

Rytm w kłusie

Pełna sekwencja nóg w kłusie jest następująca : uderzenie o ziemię pary nóg po przekątnej – wewnętrzna zadnia i zewnętrzna przednia, potem moment zawieszenia, w którym wszystkie są w powietrzu, a potem o ziemię uderza druga przekątna para nóg – zewnętrzna zadnia i wewnętrzna przednia. Jeżeli zacznie się głośno liczyć to powinno się usłyszeć równomiernie; „Raz, dwa, raz, dwa, raz, dwa”. Jeżeli jedziesz kłusem anglezowanym na właściwą nogę, to będziesz unosić się w siodle kiedy zewnętrzna przednia noga odbija się od ziemi i porusza do przodu.

Jest tylko jeden powód dla którego anglezujemy na konkretna nogę. Łatwiej używać łydek, i dawać sygnały kiedy siedzi się w siodle, niż kiedy jest się w powietrzu. Zadnia wewnętrzna noga jest tą, którą będziemy chcieli poprosić o większe zaangażowanie podczas jazdy po kołach i przy pokonywaniu zakrętów. Będziesz czuła się bardziej skoordynowana, kiedy zadziałasz na tę nogę siadając w siodło. Jeżeli rytm kłusa jest nieregularny, to zanim spróbujesz to skorygować upewnij się, że przyczyną tego nie jest kulawizna.


Błędy w kłusie

  • 1. Koń się spieszy i unosi przednią nogę z ziemi szybciej od zadniej po przekątnej, przez co słychać dwa oddzielne uderzenia kopyt. Rozwiązaniem jest przeniesienie środka ciężkości bardziej na zad to spowoduje, że łopatka stanie się bardziej swobodniejsza i lżejsza.
  • 2. Zadnia noga uderza o glebę przed przednią i także słychać podwójne uderzenie kopyt. Staje się tak kiedy koń się leni i powłóczy nogami.
  • 3. Zadnia noga nie wkracza głęboko pod kłodę tak jak druga noga. Wtedy kroki wydaja się nierówne. Możesz to sama wyczuć ponieważ usłyszysz jedno głośniejsze uderzenie.

 

J.K

Zgłoś swój pomysł na artykuł

Więcej w tym dziale Zobacz wszystkie

Polecane

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.